wypadkowość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wypadkowość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co wypadkowe
(1.2) urz. obliczona statystycznie liczba wypadków[1]; zob. też wypadkowość w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) wypadkowość + D.
kolokacje:
(1.2) wzrost / spadek wypadkowości • analiza / ocena wypadkowości
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
(1.2) wskaźnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wypadek m, wypad m
czas. wypadać ndk.
przym. wypadkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. wypadkowy + -ość
uwagi:
(1.1-2) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wypadkowość w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wypadkowość w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.