okazo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

okazo (esperanto)[edytuj]

morfologia:
okazo
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wypadek, zdarzenie[1]
(1.2) okazja[1]
(1.3) mat. zdarzenie losowe
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) en la plej bona/malbona okazo → w najlepszym/najgorszym przypadku[1]
(1.2) kapti/profiti/uzi okazon → korzystać z okazji[1]
synonimy:
(1.1) okazaĵo, okazintaĵo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. okazi, okazigi
przym. okaza
rzecz. okazaĵo
przysł. okaze
związki frazeologiczne:
faru hodiaŭ, kion vi povas, morgaŭ vi eble okazon ne trovofordormi la okazonkiu okazon forŝovas, ĝin jam ne retrovasli atendas, ke la okazo venu al lia nazookazo faras ŝtelistonokazo kreas ŝtelistonokazon kaptu ĉe l' kapo, ĉar la vosto estas glitase elsaltas la okazo, ĝi rompiĝas kiel vazo
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2.