okazo
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik
- odmiana:
- (1.1-3)
ununombro multenombro nominativo okazo okazoj akuzativo okazon okazojn
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) en la plej bona/malbona okazo → w najlepszym/najgorszym przypadku[1]
- (1.2) kapti/profiti/uzi okazon → korzystać z okazji[1]
- synonimy:
- (1.1) okazaĵo, okazintaĵo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- faru hodiaŭ, kion vi povas, morgaŭ vi eble okazon ne trovo • fordormi la okazon • kiu okazon forŝovas, ĝin jam ne retrovas • li atendas, ke la okazo venu al lia nazo • okazo faras ŝteliston • okazo kreas ŝteliston • okazon kaptu ĉe l' kapo, ĉar la vosto estas glita • se elsaltas la okazo, ĝi rompiĝas kiel vazo
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2.