szczęka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: szczëka

szczęka (język polski)[edytuj]

szczęka (1.1)
szczęka (1.2) piranii
szczęki (1.4)
wymowa:
IPA[ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka], AS[ščŋka], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. kość czaszki, w której osadzone górne zęby; zob. też szczęka w Wikipedii
(1.2) zool. narząd gębowy bezkręgowców służący do chwytania i rozdrabniania pokarmu; zob. też szczęki (anatomia) w Wikipedii
(1.3) pot. rodzaj rozkładanego stoiska handlowego
(1.4) techn. mechanizm zaciskowy narzędzia lub maszyny
(1.5) sport. część wiązania nart do przytrzymywania nosa buta
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Grześ spadł z roweru i złamał sobie szczękę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) złamać szczękę
(1.2) dolna / górna szczęka • sztuczna szczękazłamać szczękę
(1.3) rozkładać / składać szczękę • handlować ze szczęki / w szczęce
(1.4) szczęka szczypiec / cęgówszczęki hamulcowe
synonimy:
(1.2) paszcza, paszczęka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szczęk m, szczękanie n, szczęknięcie n, szczękościsk m, szczękoczułek m, szczękacz m, szczękowiec m, szczękowce nm.-os., paszczęka f
zgrub. szczena f
czas. szczękać ndk., szczęknąć dk.
przym. szczękowy
przysł. szczękowo
związki frazeologiczne:
szczęka opadazacisnąć szczękikońska szczęka
etymologia:
uwagi:
(1.1) nie mylić z żuchwą
(1.2) zwykle w liczbie mnogiej
tłumaczenia:
źródła: