nieruchomy

nieruchomy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ], AS: [ńeruχõmy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	nieruchomy		nieruchoma	nieruchome	nieruchomi	nieruchome
dopełniacz	nieruchomego		nieruchomej	nieruchomego	nieruchomych
celownik	nieruchomemu		nieruchomej	nieruchomemu	nieruchomym
biernik	nieruchomego	nieruchomy	nieruchomą	nieruchome	nieruchomych	nieruchome
narzędnik	nieruchomym		nieruchomą	nieruchomym	nieruchomymi
miejscownik	nieruchomym		nieruchomej	nieruchomym	nieruchomych
wołacz	nieruchomy		nieruchoma	nieruchome	nieruchomi	nieruchome

przykłady:

(1.1) U tego samego pacjenta mogą występować zarówno epizody prowokowane przez emocje, jak i przez długotrwałe nieruchome stanie.

(1.1) Operator trzykrotnie nacisnął przycisk, ale maszyna pozostała nieruchoma.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nieruchomość ż, nieruszanie n, nieruszenie n, unieruchamianie n

przysł. nieruchomo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) immobile, immovable
• boloński: (1.1) imòbil
• bułgarski: (1.1) неподвижен
• duński: (1.1) ubevægelig, stille
• francuski: (1.1) fixe, immobile
• gudźarati: (1.1) અડગ (aḍaga)
• hiszpański: (1.1) inmóvil
• pali: (1.1) akampiya
• rosyjski: (1.1) недви́жимый, неподви́жный
• sanskryt: (1.1) अचर
• starogrecki: (1.1) ἀκίνητος
• ukraiński: (1.1) нерухомий
• węgierski: (1.1) mozdulatlan
• włoski: (1.1) fisso

źródła: