maszyna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

maszyna (język polski)[edytuj]

maszyna (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[maˈʃɨ̃na], AS[mašna], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy[1]
(1.2) pojazd mechaniczny, zwłaszcza samolot[1]
(1.3) osoba wykonująca coś automatycznie i bezmyślnie[1]
(1.4) działający sprawnie system organizacyjny[1]
(1.5) środ. automatyczna broń palna[1]
(1.6) pot. młoda, atrakcyjna kobieta[2]
(1.7) gw. (Bukowina) samochód[3]
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Samochód to wspaniała maszyna.
składnia:
kolokacje:
(1.1) maszyna do pisaniamaszyna do szyciamaszyna prosta
synonimy:
(1.1) urządzenie, automat
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. maszyneria ż, maszynownia ż, maszynka ż, maszynista mos, maszynistka ż
zdrobn. maszynka
zgrub. machina
przym. maszynowy
przysł. maszynowo
związki frazeologiczne:
(1.1) maszyna prostapracować jak maszyna
etymologia:
(1.1) franc. machine
(1.6) niem. Maschine[2]
(1.7) por. rum. maşină[3], gw. ukr. машина[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło maszyna w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 220.
  3. 3,0 3,1 3,2 Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 135; dostęp: 9 listopada 2018.