przybór
przybór (język polski)
[edytuj].jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) w lm przybory: przedmioty służące do wykonywania określonej czynności[1][2]
- (1.2) wezbranie wody w zbiornikach wodnych wskutek obfitych deszczy lub gwałtownej odwilży[3][2]
- (1.3) powiększenie się stanu czegoś[3][2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik przybory dopełniacz przyborów celownik przyborom biernik przybory narzędnik przyborami miejscownik przyborach wołacz przybory - (1.2-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przybór przybory dopełniacz przyboru przyborów celownik przyborowi przyborom biernik przybór przybory narzędnik przyborem przyborami miejscownik przyborze przyborach wołacz przyborze przybory
- przykłady:
- (1.1) Od ojca dostał przy tym ładunki, rozmaite przybory myśliwskie i siodło do konnej jazdy[4].
- (1.2) Choć przybór dosięgnął ledwie trzeciej części swej miary, już całe wybrzeże było zalane[5].
- (1.3) …cóż mię obchodzić mógł majątek lub przybór domowy?[6]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) rzecz. przybornik
- (1.2-3) czas. przybrać, przybierać, przym. przyborowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) najczęściej używany w liczbie mnogiej
- tłumaczenia:
- duński: (1.1) tilbehør n
- hiszpański: (1.1) accesorio m, utensilio m; (1.2) avenida ż, crecida ż; (1.3) incremento m, auge m
- źródła:
- ↑
Hasło „przybory” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 3 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, Słownik języka polskiego, Warszawa 1912, tom 5, s. 263
- 1 2 Hasło „przybór” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Rozdział V w: Henryk Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy, Gebethner i Wolff, Warszawa 1912, s. 41.
- ↑ Rozdział XI w: Bolesław Prus, Faraon, t. I, Gebethner i Wolff, Warszawa 1935, s. 94.
- ↑ Rozdział VIII w: Eliza Orzeszkowa, Pamiętnik Wacławy, t. II, S. Lewental, Warszawa 1884, s. 113.
