pruć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pruć (język polski)[edytuj]

motorówka pruje (1.4) po wodzie
wymowa:
IPA[pruʨ̑], AS[pruć]
znaczenia:

czasownik

(1.1) usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny)
(1.2) odczepiać rzeczy przyszyte do materiału (tkaniny)
(1.3) wysnuwać nić z dzianiny
(1.4) pot. jechać, płynąć czymś z dużą szybkością
odmiana:
(1-1-4) koniugacja Xa, aspekt dokonany odpruć, popruć
przykłady:
(1.1) Gdy skoczyłem popruły mi się spodnie w kroku.
(1.2) Odpruł mi się guzik. Będę musiał go przyszyć.
(1.3) Źle wzięłam miarę i musiałam pruć pół gotowego swetra.
(1.4) Widziałeś to auto. Kierowca pruł ze dwieście na godzinę.
składnia:
(1.1-3) pruć + M.
(1.4) pruć + N. • pruć po + N.
kolokacje:
synonimy:
drzeć, rozrywać, wyrywać
antonimy:
szyć, cerować
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prucie n
czas. wypruwać, wypruć, odpruwać, odpruć, spruć, spruwać, popruć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: