precz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

precz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[prɛʧ̑], AS[preč] wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w połączeniu z czasownikiem nakazuje lub opisuje oddalenie się, wyrzucenie czegoś lub kogoś

wykrzyknik

(2.1) gwałtowne wyrażenie niechęci, sprzeciwu, tego że ma się czegoś dość
odmiana:
(1.1) nieodm. 
(2.1) nieodm. 
przykłady:
(1.1) Stary pan jesteś, powiada jeden z drugim, idź precz![1]
(2.1) Precz!! wrzasnął wskazując drzwi precz! słyszysz?[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. pozn.  prek
(2.1) a kysz, psik, won; reg. pozn.  prek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
reg. pozn.  być precz, być wyjechanym precz
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. S. Żeromski: Dzieje grzechu
  2. W. Reymont: Komediantka