zwyczaj

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zwyczaj (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzvɨʧ̑aj], AS[zvyčai ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę
(1.2) indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zwyczajem bożonarodzeniowym jest dekoracja choinek.
(1.2) Moim zwyczajem jest pić rano samą kawę, bez śniadania.
składnia:
kolokacje:
(1.2) dobry zwyczaj
synonimy:
(1.1) tradycja, obyczaj
(1.2) przyzwyczajenie, nawyk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zwyczajność f, zwyczajowość f, zwyczajowiec m, przyzwyczajenie n
przym. zwyczajowy, zwyczajny, przyzwyczajony
czas. przyzwyczajać się, zwyknąć, przyzwyczaić
przysł. zwyczajowo, zwyczajnie, zwyczajowie, zazwyczaj
związki frazeologiczne:
wchodzić w zwyczajhołdować zwyczajomjak każe obyczajstarym zwyczajemutarty zwyczaj
(1.1-2) mieć w zwyczaju
(1.2) nabierać zwyczaju
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: