palący

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

palący (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[paˈlɔ̃nʦ̑ɨ], AS[palõncy], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od czasownika palić

przymiotnik

(2.1) książk. przen. pilny
(2.2) książk. przen. dojmujący, dotkliwy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) osoba paląca papierosy
odmiana:
(2.1-2)
(3.1)
przykłady:
(2.1) Rząd zdecydował się rozwiązać palącą kwestię bezrobocia.
składnia:
kolokacje:
(2.1) palący problem • paląca potrzeba/kwestia
(2.2) paląca tęsknota • palący ból
synonimy:
(3.1) palacz; reg. śl. kurzok
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. palenie n, paląca ż
czas. palić ndk.
przym. palny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: