nagłówek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

nagłówek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈɡwuvɛk], AS[nagu̯uvek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wyróżniony napis umieszczony nad tekstem
(1.2) jeźdz. górna część uprzęży końskiej, składająca się z pasków leżących za uszami konia i obejmująca potylicę[1]
(1.3) przest. zakończenie jakiegoś podłużnego przedmiotu mające kształt główki[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Nagłówki porannych gazet krzyczą dziś o rosyjskiej interwencji militarnej.
(1.2) A już prawdziwą ozdobą uprzęży były uzdy z ich nagłówkami, policzkami, nachrapnikami i rzemieniem biegnącym środkiem twarzy końskiej, nabijanym mosiężnymi tarczami[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) tytuł, lid
hiponimy:
holonimy:
(1.2) uprząż
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. głowa f, główka f, głowizna f, głowacz mzw / m.-os., nagłownik mrz
przym. nagłówkowy, głowowy, główny
przysł. głównie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło nagłówek w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł. Opowiadania i reportaże, Czytelnik 2007.