Przejdź do zawartości

konstruować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

konstruować (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌkɔ̃w̃struˈwɔvat͡ɕ], AS: [kõũ̯struovać], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin.epenteza ł akc. pob.
znaczenia:

czasownik

(1.1) budować, tworzyć konstrukcję
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) W miarę upływu czasu przewagę na murawie uzyskali gracze tureccy. Częściej przebywali na połowie rywali, konstruując groźniejsze akcje i niepokojąc obrońców kostarykańskich[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tworzyć, budować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konstrukcja ż, konstruktor m, konstruktywizm m, rekonstrukcja ż, konstruowanie n
przym. konstrukcyjny, konstruktywny
czas. rekonstruować
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. construere
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. TOM LIC PAT, MUNDIAL, „Gazeta Poznańska”, 2002-06-10, Narodowy Korpus Języka Polskiego.