naprawiać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

naprawiać (język polski)[edytuj]

robotnik naprawia (1.1) dach
technik naprawia (1.1) maszynę
wymowa:
IPA[naˈpravʲjäʨ̑], AS[napravʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. i → j  
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  naprawić)

(1.1) likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności
(1.2) polepszać stan czegoś

czasownik zwrotny niedokonany (dk.  naprawić się)

(2.1) zmieniać się na lepsze
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Tata codziennie naprawia samochód.
składnia:
(1.1) naprawiać + B. nie naprawiać + D. 
kolokacje:
(1.1) naprawiać komputer / samochód / sprzęt
synonimy:
(1.1) reperować, poprawiać
(1.2) polepszać
antonimy:
(1.1) psuć, złamać, popsuć, zniszczyć, uszkodzić, naruszyć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  naprawa f , naprawianie n , naprawienie n 
przym.  naprawczy, naprawialny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od „prawy” (=„dobry”), por.  prawidłowy, „poprawny”, „sprawiedliwy” itp.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: