Przejdź do zawartości

analityczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

analityczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌãnalʲiˈtɨt͡ʃnɨ], AS: [ãnalʹityčny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z analizą
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jung stał się twórcą podstaw psychologii analitycznej - opracował teorię o zbiorowej podświadomości, ustalił zasady podziału ludzi na ekstrawertywnych i introwertywnych, podział na cztery funkcje: myśli, intuicji, odczucia i wrażeń, i wielu innych nowych założeń[1].
(1.1) – Cóż… dysponuję skąpym materiałem analitycznym – rzekł skromnie Oberek, podchodząc do stołu i starannie składając na nim swe włóczkowe rękawiczki – ale sądzić należy, że funkcje psychosomatyczne tych ludzi są znacznie rozwinięte, a ich progresja postępuje wraz z każdym ciężkim przeżyciem[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) język analityczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. analiza ż, analityka ż, analityczność ż, analizator m, analityk m, analityczka ż, analizowanie n, przeanalizowanie n
czas. analizować ndk., przeanalizować dk.
przysł. analitycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Jan Sar Skąpski, Śladami Wenus : astrologia życia intymnego, 1998.
  2. ↑ Grzegorz Mathea, IV Rzeczpospolita, 2005.