Zeus

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zeus (język polski)[edytuj]

Zeus (1.1) i Ganimedes
wymowa:
IPA[ˈzɛus], AS[zeus], wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  bóg pogodnego i pochmurnego nieba, piorunów, błyskawic, obejść (domostw), spichlerzy, własności, nienaruszalności przysięgi, przybyszów proszących o pomoc i przytułek, gości i prawa gościny, utożsamiany z rzymskim Jowiszem; syn Kronosa i Rei; mąż Hery; brat Hadesa, Posejdona, Hery, Hestii i Demeter; najwyższy bóg panteonu greckiego; władca bogów i ludzi; przewodniczący zgromadzeń na Olimpie; jeden z olimpijczyków; zob.  też Zeus w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

(2.1) astr.  planetoida o numerze katalogowym 5731, odkryta w 1988 r.; zob.  też (5731) Zeus w Wikipedii
odmiana:
(1-2) blm ,
przykłady:
(1.1) Zeus bezlitośnie karał zbrodniarzy, a zwłaszcza krzywoprzysięzców i świętokradców, jak Syzyfa, Tantala lub Iksjona[1].
(1.1) Atrybutami Zeusa były pioruny, berło, egida, dąb i orzeł.
(1.1) Uwieńczano także posągi bogów, zwykle roślinami, jakie były im poświęcone, np. wawrzyn Apollinowi, dąb Zeusowi, mirt Afrodycie, winorośl albo platan Dionizosowi, kłosy zboża Demeter, oliwka Atenie[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) Zeus Olimpijskibóg Zeus • boski / dostojny / groźny Zeus • atrybut / kult / obrzęd ku czci / świątynia / wyrocznia Zeusa • czcić Zeusa • poświęcić Zeusowi • mit o Zeusie
(2.1) asteroida / planetka / planetoida Zeus
synonimy:
(1.1) Dzeus, Kronion, Kronida, Jowisz, Jupiter
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zeus mzw 
związki frazeologiczne:
Zeus gromowładny
etymologia:
(1.1) gr.  Ζεύς (Zeús)
(2.1) od (1.1)
uwagi:
(1.1) por.  Jowisz
(1.1) zobacz też: AfrodytaApolloAresArtemidaAtenaDemeterDionizosHefajstosHeraHermesHestiaPosejdon
zob.  też Zeus (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, s. 31, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1979.
  2. hasło Wieniec w: Władysław Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1990, ISBN 83-214-0746-3.

Zeus (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  Zeus
(1.2) astr.  Zeus
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Zeus (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  Zeus
odmiana:
(1.1) blm ,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Zeus (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  Zeus
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Zeus (język niemiecki)[edytuj]

Zeus (1.1)
wymowa:
IPA[tsɔɪ̯s]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  Zeus
odmiana:
(1.1) lp  (der)[1][2] Zeus, Zeus'/Zeus, Zeus, Zeus; blm 
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Wikibooks.pl, Użycie rodzajnika przy nazwach państw, miast i innych nazwach własnych
  2. Wikibooks.pl, Deklinacja imion i nazwisk

Zeus (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  Zeus
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: