Syzyf

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Syzyf (język polski)[edytuj]

Syzyf (1.1) na amforze
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr. mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry; zob. też Syzyf w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Syzyf, zmuszony do wtaczania głazu na górę, uważał karę za o wiele za surową.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. Syzyfowy, syzyfowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. Σίσυφος (Sísyphos)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: