etyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

etyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɛtɨka], AS[etyka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne; zob.  też etyka w Wikipedii
(1.2) ogół zasad i norm postępowania przyjętych w danej epoce i środowisku
odmiana:
(1.1) blm ,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) katedra / podręcznik / profesor / zakład etyki
(1.2) etyka chrześcijańska / katolicka / protestancka / purytańska • etyka dziennikarska / lekarska / zawodowa • etyka biznesu / nauczyciela / zawodukodeks / zasada / zasady etyki • komisja ds. etyki • przestrzegać / nie przestrzegać etyki • bioetyka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) filozofia
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  etyczny
przysł.  etycznie
rzecz.  etyk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, s. 284, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.