niegodziwiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niegodziwiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛɡɔˈʥ̑ivʲjɛʦ̑], ASegoʒ́ivʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. ktoś niegodziwy, zły, nieuczciwy, nikczemny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Potem jednak służbę znalazła, dziecko u tej praczki za zapłatą zostawiła i przez czas jakiś nieźle by jej było, gdyby zgryzota i żałość, i złość na tego niegodziwca, co stąd wyciągnął, a potem w najnieszczęśliwszym położeniu porzucił, nie piekły i nie męczyły tak, że suknię na sobie czasem w drobne kawałki darła (…) (E. Orzeszkowa: Cham)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łotr, nędznik, łajdak, drań, nikczemnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niegodziwość ż
przym. niegodziwy
przysł. niegodziwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: