wyrzut sumienia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyrzut sumienia (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) odczuwanie winy po zrobieniu czegoś złego
odmiana:
przykłady:
(1.1) Judaszowe srebrniki nie zagłuszą wyrzutów sumienia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zwykle używane w liczbie mnogiej (wyrzuty sumienia)
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) remorse
  • czeski: (1.1) výčitky svědomí lm
  • duński: (1.1) dårlig samvittighed w
  • hiszpański: (1.1) remordimiento m
  • kaszubski: (1.1) wërzut sëmieniégò
  • nowogrecki: (1.1) τύψη ż
  • szwedzki: (1.1) samvetskval n, självförebråelse w, ruelse w
źródła: