łachudra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

łachudra (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[waˈxudra], AS[u̯aχudra]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pejor. obraź. pogard. człowiek niewiele wart[1]
(1.2) pot. pogard. człowiek w starym, obdartym ubraniu

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) pot. pejor. obraź. pogard. kobieta niewiele warta, nie szanująca się
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Ile razy mówiłem, że masz zjeżdżać na tamten chodnik, łachudro[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łachudrak, łajdak, łobuz, kanalia, szubrawiec
(1.2) łachmaniarz, łachmyta, łapserdak, oberwaniec, obszarpaniec, obdrapaniec, obrzępała, szmaciarz
(2.1) łajdaczka, wywłoka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łachudrak m
przym. łachudrowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
północnoprasł. *lachudьra → 'człowiek w podartym ubraniu, obdartus'.
Forma prasłowiańska stanowi złożenie z pierwszym członem prasł. *lachъ → 'nędzna podarta odzież, łachman, szmata', człon drugi prasł. *-dьra < prasł. *derti → 'rwać na kawałki, rozrywać, rozdzierać'[3]; zob. łach, drzeć.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łachudra w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Bogdan Wojdowski, Chleb rzucony umarłym
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łachudra w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.