transkrypcja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
transkrypcja (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja], AS: [trãũ̯skrypcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• samogł.+n/m+szczelin.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zapisywanie tekstu w innym systemie fonetycznym
- (1.2) jęz. zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
- (1.3) muz. przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
- (1.4) biol. pierwszy etap procesu syntezy protein; zob. też transkrypcja (genetyka) w Wikipedii
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik transkrypcja dopełniacz transkrypcji celownik transkrypcji biernik transkrypcję narzędnik transkrypcją miejscownik transkrypcji wołacz transkrypcjo
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. transkrybować
- przym. transkrypcyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. transcriptĭo, transcriptiōnis
- uwagi:
- (1.1) por. transliteracja
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) transcription; (1.2) transcription; (1.3) transcription; (1.4) transcription
- francuski: (1.1) transcription f; (1.2) transcription f; (1.3) transcription f; (1.4) transcription f
- hiszpański: (1.1) transcripción f; (1.2) transcripción f; (1.3) transcripción f; (1.4) transcripción f
- nowogrecki: (1.1) μεταγραφή f; (1.2) μεταγραφή f; (1.3) μεταγραφή f
- źródła:
