transliteracja

transliteracja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja], AS: [trãũ̯slʹiteracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • samogł.+n/m+szczelin. zbitka samogłoski, spółgłoski /n/ lub /m/ i spółgłoski szczelinowej • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. językoznawstwo zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka; zob. zobacz też transliteracja w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	transliteracja
dopełniacz	transliteracji
celownik	transliteracji
biernik	transliterację
narzędnik	transliteracją
miejscownik	transliteracji
wołacz	transliteracjo

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik transliterowanie

czas. czasownik transliterować

przym. przymiotnik transliteracyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ang. angielski transliteration

uwagi:

(1.1) por. porównaj transkrypcja

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) transliteration
• duński: (1.1) translitteration w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) translitterointi
• portugalski: (1.1) transliteração f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) átírás

źródła: