straż

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

straż (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[straʃ], AS[straš], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem
(1.2) osoba albo grupa osób strzegąca lub pilnująca kogoś, czegoś
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) pełnić/trzymać straż, oddać pod straż
(1.2) straż pożarna / graniczna / miejska / leśna / honorowa / przednia / tylna
synonimy:
(1.2) warta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  starża f , strażnik, strażniczka, strażnica, strażak
przym.  strażniczy, strażacki
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes. [1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 117.