przysięga

przysięga (język polski)

wymowa:

IPA: [pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa], AS: [pšyśẽŋga], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przysięga	przysięgi
dopełniacz	przysięgi	przysiąg
celownik	przysiędze	przysięgom
biernik	przysięgę	przysięgi
narzędnik	przysięgą	przysięgami
miejscownik	przysiędze	przysięgach
wołacz	przysięgo	przysięgi

przykłady:

(1.1) Jednym z elementów ceremonii ślubnej jest złożenie uroczystej przysięgi.

składnia:

kolokacje:

(1.1) składać / złożyć przysięgę • przysięga małżeńska • przysięga przed Bogiem

synonimy:

(1.1) obietnica, przyrzeczenie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik przysięgać

rzecz. rzeczownik przysięganie n rodzaj nijaki, zaprzysiężenie n rodzaj nijaki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) oath
• arabski: (1.1) قسم, يمين
• esperanto: (1.1) ĵuro
• fiński: (1.1) vala f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) serment m rodzaj męski
• hindi: (1.1) कसम
• hiszpański: (1.1) juramento m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) eiður m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Schwur m rodzaj męski, Eid m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) όρκος m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) присяга f rodzaj żeński
• staroegipski: (1.1) (ʿnḫ)
• szwedzki: (1.1) ed w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) giuramento m rodzaj męski

źródła: