macierz

macierz (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈmaʨ̑ɛʃ], AS: [maćeš], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przen. przenośnie matka, ojczyzna

(1.2) mat. matematyka, matematyczny prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia; zob. zobacz też macierz w Wikipedii

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza macierz, ~y, ~y, ~, ~ą, ~y; lm liczba mnoga macierz|e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach

przykłady:

(1.1) Ziemie zabrane powróciły do macierzy.

(1.2) Aby rozwiązać zadanie trzeba obliczyć rząd macierzy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) stać na straży macierzy

(1.2) obliczać rząd macierzy/wyznacznik macierzy, macierz diagonalna, macierz hermitowska, macierz jednostkowa, macierz kwadratowa, macierz osobliwa/macierz nieosobliwa, macierz normalna, macierz odwrotna, macierz ortogonalna, macierz schodkowa, macierz transponowana, macierz trójkątna, macierz unitarna, macierz zerowa

synonimy:

(1.1) kraj, ojczyzna

(1.2) tablica; wektor, tensor

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik macierzowy, macierzyński

rzecz. rzeczownik mama f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) matrix, array
• bułgarski: (1.2) матрица
• chiński: (1.2) 矩陣
• czeski: (1.2) matice
• duński: (1.2) matrix w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.2) matrico
• francuski: (1.2) matrice
• hiszpański: (1.2) matriz
• japoński: (1.2) 行列 (ぎょうれつ, giouretsu)
• jidysz: (1.2) מאַטריקס f rodzaj żeński (matriks)
• niemiecki: (1.2) Matrix f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.2) μήτρα f rodzaj żeński, πίνακας m rodzaj męski
• portugalski: (1.2) matriz
• rosyjski: (1.2) матрица f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.2) matris
• ukraiński: (1.2) матриці
• włoski: (1.2) matrice

źródła: