naszyjnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

naszyjnik (język polski) [edytuj]

naszyjnik (1.1)
wymowa:
IPA[naˈʃɨjɲik], AS[našyi ̯ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) element kobiecej biżuterii w postaci ozdoby na szyję; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też naszyjnik w Wikipedii
(1.2) hist.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org część zbroi rycerskiej osłaniająca szyję
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Gabrysia miała na sobie przepiękny naszyjnik z howlitów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) srebrny / złoty naszyjnik • naszyjnik z pereł / rubinów / ametystów / agatów
synonimy:
(1.1) daw.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kanak
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org na- + szyjny + -ik
uwagi:
(1.1) zobacz też: koliakoralełańcuszeknaszyjnikobróżkawisior
tłumaczenia:
źródła: