naszyjnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

naszyjnik (język polski)[edytuj]

naszyjnik (1.1)
wymowa:
IPA[naˈʃɨjɲik], AS[našyi ̯ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) element kobiecej biżuterii w postaci ozdoby na szyję; zob. też naszyjnik w Wikipedii
(1.2) hist. część zbroi rycerskiej osłaniająca szyję
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Gabrysia miała na sobie przepiękny naszyjnik z howlitów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) srebrny / złoty naszyjnik • naszyjnik z pereł / rubinów / ametystów / agatów
synonimy:
(1.1) daw. kanak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. na- + szyjny + -ik
uwagi:
(1.1) zobacz też: koliakoralełańcuszeknaszyjnikobróżkawisior
tłumaczenia:
źródła: