perła

perła (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈpɛrwa], AS: [peru̯a]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów, zbudowany z tej samej substancji co wewnętrzna strona muszli (masa perłowa); zob. zobacz też perła w Wikipedii

(1.2) zob. zobacz: perły → naszyjnik

(1.3) coś wybitnego, wyróżniającego się, rzadko spotykanego (także o osobie)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) poławiacz pereł, perły hodowlane, sztuczne perły

(1.3) ~ literatury / architektury

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik perliczka f rodzaj żeński, zdrobn. zdrobniale perełka

przym. przymiotnik perłowy, perlisty

związki frazeologiczne:

rzucać perły przed wieprze

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pearl
• arabski: (1.1) جمانة f rodzaj żeński, لؤلؤة f rodzaj żeński, درة f rodzaj żeński
• duński: (1.1) perle
• esperanto: (1.1) perlo
• fiński: (1.1) helmi
• francuski: (1.1) perle
• hebrajski: (1.1) פנינה
• hiszpański: (1.1) perla
• holenderski: (1.1) parel
• interlingua: (1.1) perla
• islandzki: (1.1) perla f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פּערל m rodzaj męski (perl)
• łaciński: (1.1) margarita f rodzaj żeński
• maltański: (1.1) ġawhra f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Perle f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) μαργαριτάρι n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) pérola
• quenya: (1.1) marilla
• rosyjski: (1.1) жемчуг m rodzaj męski
• sindarin: (1.1) brithil
• słowacki: (1.1) biser m rodzaj męski, perla f rodzaj żeński
• staro-cerkiewni-słowiański: (1.1) бисьръ m rodzaj męski
• starogrecki: (1.1) μαργαρίτης (margarites)
• szwedzki: (1.1) pärla w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) gyöngy
• wietnamski: (1.1) trân châu
• włoski: (1.1) perlaf rodzaj żeński

źródła: