przepiękny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przepiękny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ], AS: [pšepʹi ̯ẽŋkny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ę • i → j
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik przepiękny przepiękna przepiękne przepiękni przepiękne dopełniacz przepięknego przepięknej przepięknego przepięknych celownik przepięknemu przepięknej przepięknemu przepięknym biernik przepięknego przepiękny przepiękną przepiękne przepięknych przepiękne narzędnik przepięknym przepiękną przepięknym przepięknymi miejscownik przepięknym przepięknej przepięknym przepięknych wołacz przepiękny przepiękna przepiękne przepiękni przepiękne
- przykłady:
- (1.1) Emilka jest przepiękną dziewczyną o słodziutkim uśmiechu.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) prześliczny, piękny
- wyrazy pokrewne:
- przym. piękny
- przysł. pięknie, przepięknie
- rzecz. piękno n, piękność f
- czas. upiększać, upiększyć
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) wunderschön
- szwedzki: (1.1) underskön, jätteskön
- włoski: (1.1) bellissimo
- źródła:
