napastnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] napastnik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) strona atakująca; osoba dokonująca napaści
- (1.2) sport. (w piłce nożnej) zawodnik mający za zadanie strzelać bramki
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik napastnik napastnicy dopełniacz napastnika napastników celownik napastnikowi napastnikom biernik napastnika napastników narzędnik napastnikiem napastnikami miejscownik napastniku napastnikach wołacz napastniku napastnicy
- przykłady:
- (1.1) Napastnik oblał jej futro farbą olejną i popchnął ją ku ścianie.
- (1.2) Nasz najlepszy napastnik zwichnął wczoraj nogę.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) agresor
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. napaść f, napad m
- forma żeńska napastniczka f
- czas. napastować, napaść
- przym. napastniczy, napastliwy
- przysł. napastniczo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) attacker (1.2) striker, forward
- arabski: (1.1-2) مهاجم
- baskijski: (1.2) aurrelari
- duński: (1.1,2) angriber w
- esperanto: (1.1) agresanto
- francuski: (1.2) avant m
- hiszpański: (1.2) delantero m
- interlingua: assalitor, assaltator
- rosyjski: (1.1) агрессор m
- szwedzki: (1.1) angripare w
- źródła:
