napastnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] napastnik (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) strona atakująca; osoba dokonująca napaści
- (1.2) piłka nożna zawodnik mający za zadanie strzelać bramki
odmiana: (1) lp napastnik, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm napastni|cy, ~ĸow, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy przykłady:
- (1.1) Napastnik oblał jej futro farbą olejną i popchnął ją ku ścianie.
- (1.2) Nasz najlepszy napastnik zwichnął wczoraj nogę.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) agresor
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. napastniczy; przysł. napastniczo; czas. napastować; rzecz. napaść; napastniczka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
