konował
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] konował (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konował konowały dopełniacz konowała konowałów celownik konowałowi konowałom biernik konowała konowałów narzędnik konowałem konowałami miejscownik konowale konowałach wołacz konowale konowały
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) zob.: lekarz
- (1.2) zob.: weterynarz
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) z (1.2)
- (1.2) ros. конь + валить (dosł. ten, kto obala na ziemię konie do kastracji)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: weterynarz
- angielski: (1.1) quack
- francuski: (1.1) charlatan m, médicastre m
- hiszpański: (1.1) matasanos m, medicucho m, medicastro m
- islandzki: (1.1) skottulæknir m
- niemiecki: (1.1) Quacksalber m
- nowogrecki: (1.1) αγύρτης m, κομπογιαννίτης m
- rosyjski: (1.1) конова́л m
- szwedzki: (1.1) kvacksalvare w; (1.2) fädoktor w
- źródła:
- ↑ konował i świniopas w: Poradnia językowa PWN.
