koleżanka

koleżanka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkɔlɛˈʒãnka], AS: [koležãnka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) towarzyszka pracy, nauki lub zabawy

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	koleżanka	koleżanki
dopełniacz	koleżanki	koleżanek
celownik	koleżance	koleżankom
biernik	koleżankę	koleżanki
narzędnik	koleżanką	koleżankami
miejscownik	koleżance	koleżankach
wołacz	koleżanko	koleżanki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) znajoma, kumpelka, kumpela

antonimy:

wyrazy pokrewne:

forma męska kolega

przym. przymiotnik koleżeński

rzecz. rzeczownik koleżeństwo

czas. czasownik kolegować się

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kolega

• arabski: (1.1) زميلة
• francuski: (1.1) copine f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)

źródła: