kamrat

kamrat (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkãmrat], AS: [kãmrat], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) towarzysz, kompan

odmiana:

przykłady:

(1.1) Wziął wiatr brata za kamrata, / Teraz z nim po polu lata, / Gonią obaj chmury, ptaki, / Mkną, wplątują się w wiatraki, (…)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik

forma żeńska kamratka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik kamracki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

kamrat (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kolega, kamrat

odmiana:

(1.1) en kamrat, kamraten, kamrater, kamraterna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) arbetskamrat

synonimy:

(1.1) kompis, vän

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

rdzeń praindoeuropejski, obecny m.in. w języku walijskim: cymry (czyt. kamra) → rodak, gwarowo w języku polskim na Podkarpaciu i Śląsku: kamrat, l. mn. kamraty

uwagi:

zobacz też: kollega

źródła: