inkunabuł

inkunabuł (język polski)

inkunabuł (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌĩŋkũˈnabuw], AS: [ĩŋkũnabuu̯], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) książka wydrukowna przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem)

odmiana:

przykłady:

(1.1) Szacuje się, że z pras zeszło ponad 30 tysięcy inkunabułów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

inkunabulistyka

związki frazeologiczne:

etymologia:

z łac. łacina incunabula, od in + cunae → w kołysce/powijakach

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) incunabulum
• hiszpański: (1.1) incunable m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) incunabulo
• włoski: (1.1) incunabolo m rodzaj męski

źródła: