bard
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bard (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) u ludów celtyckich średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów; zob. też bard w Wikipedii
- (1.2) przen. poeta, piewca, wieszcz
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bard bardowie dopełniacz barda bardów celownik bardowi bardom biernik barda bardów narzędnik bardem bardami miejscownik bardzie bardach wołacz bard bardowie
- przykłady:
- (1.1) Według podań ten bard miał piękny głos.
- (1.2) Bułat Okudżawa był znanym rosyjskim bardem.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) minstrel
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bard
- arabski: (1.2) شاعر
- duński: (1.1) barde w, skjald w
- hiszpański: (1.1) bardo m; (1.2) bardo m
- niemiecki: (1.1) Barde m; (1.2) Barde m
- nowogrecki: (1.1) βάρδος m; (1.2) βάρδος m
- źródła:
[edytuj] bard (język angielski)
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] bard (język maltański)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zimny
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
