allel

allel (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈalːɛl], AS: [a•lel], zjawiska fonetyczne: gemin. geminata  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. medycyna, medyczny jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy; zob. zobacz też allel w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	allel	allele
dopełniacz	allela/allelu	alleli
celownik	allelowi	allelom
biernik	allel	allele
narzędnik	allelem	allelami
miejscownik	allelu	allelach
wołacz	allelu	allele

przykłady:

(1.1) W myśl zasad dziedziczności każde z czworga dzieci odziedziczyło na zasadzie losowej po jednym z alleli od ojca i od matki. (z Internetu)

składnia:

kolokacje:

(1.1) allel dominujący/letalny/recesywny

synonimy:

(1.1) allelomorf

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik allelopatia, allelomorfia, allelomorf

przym. przymiotnik allelopatyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Allel od gr. starogrecki ἀλλήλων (allḗlōn) (nawzajem)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) allele
• czeski: (1.1) allela f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) alléle m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) allelo m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) allel n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Allel n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) allelo m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) allel
• węgierski: (1.1) allelomorfikus gén
• włoski: (1.1) allele f rodzaj żeński

źródła: