źrebię

źrebię (język polski)

źrebię (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈʑrɛbʲjɛ], AS: [źrebʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • denazal. denazalizacja • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. zoologia młody koń, osioł lub zebra; zob. zobacz też źrebię w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	źrebię	źrebięta
dopełniacz	źrebięcia	źrebiąt
celownik	źrebięciu	źrebiętom
biernik	źrebię	źrebięta
narzędnik	źrebięciem	źrebiętami
miejscownik	źrebięciu	źrebiętach
wołacz	źrebię	źrebięta

przykłady:

(1.1) Rosnące źrebię potrzebuje bardzo dużo energii i niezbędnych aminokwasów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) źrebak, źrebiec

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik źrebięcy

czas. czasownik źrebić się, źrebić się

rzecz. rzeczownik źrebiątko, źrebaczek

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) foal, colt
• duński: (1.1) føl w rodzaj wspólny, fole w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ĉevalido
• francuski: (1.1) poulain m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) potro m rodzaj męski, muleto m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) folald n rodzaj nijaki
• kazachski: (1.1) құлын
• niemiecki: (1.1) Fohlen n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) πουλάρι n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) potro m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) жеребёнок m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) föl n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) csikó
• wilamowski: (1.1) fyłn

źródła: