zacny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zacny (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈzaʦ̑nɨ], AS[zacny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) daw. o osobie: pełen cnót, pełen zalet; godny szacunku
(1.2) daw. o rzeczy: wyborny; dobrej jakości, w najlepszym gatunku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Twoja matka była zacną niewiastą.
(1.2) Oberżysta ugościł nas zacnym trunkiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) prawy, szlachetny
(1.2) wyborny, wyśmienity
antonimy:
(1.1) niecny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niecny mos, zacność, cnota
przym. cny, niecny
przysł. zacnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. cnota
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła: