zacny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zacny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzaʦ̑nɨ], AS[zacny] ?/i
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) książk. o osobie: pełen cnót, pełen zalet; godny szacunku
(1.2) książk. o rzeczy: wyborny; dobrej jakości, w najlepszym gatunku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Twoja matka była zacną niewiastą.
(1.2) Oberżysta ugościł nas zacnym trunkiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) prawy, szlachetny
(1.2) wyborny, wyśmienity
antonimy:
(1.1) niecny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zacność ż
przysł. zacnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes. vzácnýcenny, możny, wysoko urodzony; niespotykany, rzadki < prasł. *vъz-ętьnъwzięty, wybrany[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zacny w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.