niecny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niecny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) książk. haniebny, niegodziwy, nikczemny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) człowiek niecny (1.1)
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) niecny czyn / uczynek / plan / występek / … • niecne postępowanie / zachowanie / …
synonimy:
(1.1) drański, grzeszny, haniebny, hańbiący, karygodny, łajdacki, łotrowski, naganny, niechlubny, niegodny, niegodziwy, nieprawy, nieszlachetny, niesławny, niewybredny, nikczemny, niski, obrzydliwy, perfidny, podły, skandaliczny, szubrawy, uwłaczający, wredny, występny, zdrożny, zły; podn. bezecny
antonimy:
(1.1) chlubny, chwalebny, cny, jasny, piękny, szczytny, szlachetny, uczciwy, wzniosły, zacny, zaszczytny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cnota ż, niecność
przym. bezecny, cny, zacny
przysł. niecnie
czas. cnić się ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: