wieniec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wieniec (język polski)[edytuj]

wieniec (1.1)
wieniec (1.2) kwiatów
wieniec (1.3) koła zębatego
wieniec (1.4) jelenia
wieniec (1.7) wokół Księżyca
wieniec (1.8) frankfurcki
wymowa:
IPA[ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑], AS[vʹi ̯ė̃ńec], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów
(1.2) kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła
(1.3) techn.  zewnętrzna, obwodowa część koła np. zębatego lub tarczy
(1.4) łow.  poroże jelenia
(1.5) bud.  wzmacniający element konstrukcji wieńczący ; zob.  też wieniec (budownictwo) w Wikipedii
(1.6) liter.  popularna w starożytności forma, zbiór poetycki
(1.7) meteorol.  zjawisko optyczne zachodzące, gdy Słońce lub Księżyc przesłonięte cienką warstwą chmur lub mgły; zob.  też wieniec (zjawisko optyczne) w Wikipedii
(1.8) kulin.  rodzaj ciasta drożdżowego lub tortu w kształcie wieńca (1.1)
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Delegacja złożyła wieniec pod pomnikiem powstańców.
(1.2) Pod okapem suszyły się wieńce grzybów.
(1.2) Wokół leżącego na murawie bramkarza utworzył się wieniec zawodników.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wieniec dożynkowy/wawrzynowy/pogrzebowy/poetyckiwieniec laurowy
synonimy:
(1.1) wianek, stroik
(1.2) girlanda, krąg
(1.4) rogi, poroże
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wianuszek mrz , wieńcówka, zwieńczenie, wianek
czas.  uwieńczać, uwieńczyć, wieńczyć, zwieńczać, zwieńczyć
przym.  aortalno-wieńcowy, uwieńczający, uwieńczony, wieńcowy, wieńczący, zwieńczający, zwieńczony
przysł.  wieńcowo
związki frazeologiczne:
wieniec męczeński
etymologia:
uwagi:
zob.  też wieniec w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: