Przejdź do zawartości

poetycki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

poetycki (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌpɔɛˈtɨt͡sʲci], AS: [poetycʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z poezją

przymiotnik jakościowy

(2.1) o charakterze, uroku właściwym poezji
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Wydaje się, że ucieczka Rimbauda od cywilizacji (…) była konsekwentną drogą rozwoju poetyckiego. Dwa poematy prozą tego niespełna dwudziestoletniego Ardeńczyka to wykładnia nowej literatury, szczytowe osiągnięcie epoki[1].
składnia:
kolokacje:
(2.1) licencja poetyckapowieść poetycka
synonimy:
(2.1) poetyczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poetyckość ż, poezja ż, poezyjka ż, poeta mos, poetka ż, poetessa ż, poetyka ż, poetyzm mrz, poetyzowanie n
czas. poetyzować ndk.
przym. poetyczny, poezyjny
przysł. poetycko
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. poeticus < gr. ποιητικός (poiētikós)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Przemysław Dulęba, Rimbaud i Claudel – dwie nieskończoności, s. 259, w: Fronda, nr 25/26, 2001.