sanny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sanny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈsãnːɨ], AS[sã•ny], zjawiska fonetyczne: nazal.gemin.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) daw. związany z saniami: odbywający się saniami, nadający się do jazdy saniami[1]

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) D. lp zob. sanna
odmiana:
(1.1)
(2.1) zob. sanna
przykłady:
(1.1) Trzeba czekać sannej drogi.
(1.1) (…) wszystkich było ich coś oprócz wozowych ludzi, wozów sannych z leguminą i towarami, około 40.[2]
(1.1) Miłość gorąca, sanna droga, krogulcze poleniedługo trwająjak mówi przysłowie.[3]
(2.1) Moi mili barankowie, pojedziecie dziś czołem bić, potem zaś umówiliśmy się z dziewczyną, że do Mitrunów wszyscy wyruszymy, aby sanny w lasach zażyć i trzecią majętność obaczyć.[4]
(2.1) Sami zaś wpakowawszy się na sanki albo gdy sanny nie było, na kolaski, karety, wózki (…), jak kto mógł, jachali do sąsiada pobliższego ani proszeni od niego, ani przestrzegłszy go, żeby się im nie skrył albo nie ujechał z domu.[5]
składnia:
kolokacje:
sanna drogawóz sanny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sanna, sanie, sań, sanki, sankada, sankarz, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo
przym. sankowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: