prawnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

prawnik (język polski)[edytuj]

prawnik (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpravʲɲik], AS[pravʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba posiadająca wykształcenie prawnicze
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tekst tej umowy jest dla mnie niejasny. Muszę skonsultować się z moim prawnikiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest.  jurysta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) adwokat, asesor, notariusz, prokurator, radca prawny, sędzia
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  prawo n 
forma żeńska prawniczka
przym.  prawniczy, prawny
przysł.  prawo, prawnie
przedr.  prawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prawo
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła: