asesor

asesor (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. urzędnik w sądach administracyjnych, prokuraturze, notariacie lub izbach komorniczych, który zdał już egzamin zawodowy, ale nie otrzymał jeszcze nominacji na stanowisko; zob. też asesor w Wikipedii

(1.2) hist. praw. urzędnik sądowy w I Rzeczypospolitej

(1.3) hist. praw. w starożytnym Rzymie: członek ciała doradczego przy urzędnikach mających władzę sądowniczą

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. asesura ż

forma żeńska asesorka ż

przym. asesorski

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. assessor → siedzący przy kimś, pomocnik

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) assessor; (1.3) assessor
• białoruski: (1.1) асэсар m; (1.2) асэсар m; (1.3) асэсар m
• esperanto: (1.1) asesoro; (1.2) asesoro; (1.3) asesoro
• francuski: (1.1) assesseur m

źródła:

asesor (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [a.se.ˈsoɾ]

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) doradczy, konsultacyjny, konsultatywny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) doradca, konsultant, ekspert

odmiana:

(1.1) lp asesor m, asesora ż; lm asesores m, asesoras ż

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) órgano asesor → organ doradczy

(2.1) asesor jurídico / financiero / fiscal → doradca prawny / finansowy / podatkowy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. asesoramiento m, asesoría ż, asesora ż

czas. asesorar

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. assessor

uwagi:

źródła: