notariusz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

notariusz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron
(1.2) hist. urzędnik w dawnej Polsce kierujący kancelarią królewską i archiwum
(1.3) hist. urzędnik kancelarii miejskiej w dawnej Polsce
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rejent; gw. (Górny Śląsk) notar
(1.2) regent
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) prawnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. notariat mrz
forma żeńska notariuszka ż
przym. notarialny, notariuszowski
przysł. notarialnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. notariuspisarz
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: