nadzieja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Nadzieja

nadzieja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈʥ̑ɛ̇ja], AS[naʒ́ėi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
(1.2) osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jego słowa obudziły w niej nadzieję.
(1.2) Naszą nadzieją i szansą na dalszy rozwój jest otwarte i dobrze wykształcone młode pokolenie.
składnia:
(1.1) nadzieja + D. / na + B. • nadzieja w + Ms.
kolokacje:
(1.1) mieć / żywić / budzić / odbierać / stracić / zawieść nadzieję • promyk nadziei • ziścić nadzieje • karmić się nadzieją
synonimy:
(1.1) otucha
antonimy:
(1.1) rezygnacja, zwątpienie, beznadzieja
hiperonimy:
(1.1) możliwość, oczekiwanie
hiponimy:
(1.1) światło w tunelu / światełko w tunelu
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Nadzieja ż, nadziejność ż
przym. nadziejny
przysł. nadziejnie
czas. dziać
związki frazeologiczne:
rokować nadziejerobić nadziejęprzy nadzieina świętego Andrzeja kurom w polu nadziejaw Bogu nadzieja, w pracy korzyśćkto ma nadzieję, ten i we łzach się śmieje
etymologia:
prasł. *na-dedi̯a od prasł. *dedi̯ǫ < praindoeur. *dheh₁-
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: