pierdziel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pierdziel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wulg. pogard. stary mężczyzna
(1.2) wulg. ktoś, kto często pierdzi

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. lp rozk. od: pierdzielić
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Nie słuchaj swojego lidera! To stary pierdziel, który utknął w latach 90-tych.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) stary pierdziel
synonimy:
(1.1) wulg. pierdoła; pot. pogard. dziadyga, stary grzyb, pryk, ramol, staruch, zgred
(1.2) wulg. pierdoła
antonimy:
(1.1) wulg. zasraniec, gówniarz; posp. gnojek, szczyl, zafajdaniec; pot. pętak, smarkacz
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierdzenie n, pierdnięcie n, pierdoła f/mos, pierdoły nmos, pierdzielenie n, wypierdek m
czas. pierdzielić ndk., pierdzieć ndk., pierdnąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. pierdzieć + -el
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z bloga biznesowego [1]