pętak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: petak

pętak (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. o dziecku, zwłaszcza o dorastającym chłopcu[1]
(1.2) lekcew. o kimś niepoważnym, niesolidnym lub o kimś, z kim nie trzeba się liczyć[1]
(1.3) daw. gw. więz. chłopiec-żebrak[2]
(1.4) daw. gw. więz. nowicjusz w rzemiośle złodziejskim[2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pejor. chłystek, gnojek, gówniarz, pętaczyna
(1.3) powstaniec[2]
(1.4) powstaniec[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pęta ż, pętaczyna ż, pętanie n
zdrobn. pętaczek m
forma żeńska pętaczka ż
przym. pętacki
czas. pętać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło pętak w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Słowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.