pierdoły

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pierdoły (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʲjɛrˈdɔwɨ], AS[pʹi ̯erdou̯y], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pot.  posp.  rzeczy mało ważne, głupstwa, dyrdymałki, bzdury[1][2]; zob. : pierdoła
(1.2) pot.  posp.  plotki[2]; zob. : pierdoła
(1.3) pot.  posp.  pogaduchy, plotki[2]

rzeczownik, forma pochodna

(2.1) M.  i B.  lm  od: pierdoła
odmiana:
(1.1-3) [1]
przykłady:
(1.1) Myślałam, że to będzie ciekawy program, a to same pierdoły.
(1.2) Znasz najnowsze pierdoły o naszym wójcie?
(1.2) Nie przejmuj się tymi pierdołami, pogadają i zapomną.
(1.3) Mamy nie ma w domu, poszła do sąsiadki na pierdoły.
składnia:
kolokacje:
(1.3) babskie pierdoły
synonimy:
(1.1) banialuki, koszałki-opałki
(1.2) reg. pozn.  pierdy, reg.  sieradz. pirdoły
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pierdołka f , pierdoła, pierdu-pierdu; zdrobn.  pierdołki; zdrobn.  pierdółki
wykrz.  pierdu-pierdu
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
znaczenie (1.1) w niektórych słownikach ma także odpowiednik w lp [3], znaczenie (1.2) w potocznej polszczyźnie również występuje w lp 
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło pierdoły w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 hasło pierdoły w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 230, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.