pryk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pryk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[prɨk], AS[pryk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. lub żart. pot. człowiek stary, zniedołężniały
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zresztą teraz też nie bardzo wiem, jak o tym opowiadać, mimo że jestem już starym prykiem, otoczonym wspomnieniami, Pall Mallami i dorosłymi synami.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kurt Vonnegut Jr., Rzeźnia numer pięć, czyli Krucjata dziecięca, czyli Obowiązkowy taniec ze śmiercią; przełożył: Lech Jęczmyk.