smarkacz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

smarkacz (język polski)[edytuj]

smarkacz (1.1)
wymowa:
IPA[ˈsmarkaʧ̑], AS[smarkač]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. dziecko, mały chłopiec
(1.2) obraź. osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) szczeniak, gówniarz, reg. śl. gid, reg. śl. gizd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. smarkateria ż, smarkanie n, smarkula ż, smark m
czas. smarkać ndk.
przym. smarkaty, zasmarkany, smarkaczowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: