smarkacz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

smarkacz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈsmarkaʧ̑], AS[smarkač]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot.  osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
(1.2) pogard. , obraź.  dziecko, mały chłopiec
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) szczeniak, gówniarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  smarkula, smark
przym.  smarkaty, zasmarkany, smarkaczowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: